ԱՐԵՎԻ ՊԵՍ ՀԵՌՈՒ ԱՐԵՎԻՍ ԳՅՈՒՂԸ

Տեղադրված է at Մայիս 22, 2024
496 0

Ես աշխատում եմ արևի պես հեռու Արևիս գյուղի` 5 աշակերտ ունեցող դպրոցում, ու ես երջանիկ եմ, այնքան երջանիկ, որքան որ կլինեի` հայտնվելով գլխապտույտ առաջացնող մեծ քաղաքում: Գյուղերի միջով է անցում մեր երկար ճանապարհը: Հեշտի պես դժվար է մեքենայի ապակիների միջից նայել գյուղում ապրող մարդուն եւ գուշակել`  ուր է նայում նրա հայացքը, ինչ են թաքցնում նրա աչքերը, ինչի մասին է մտորում՝ գլուխը հազիվ բարձրացնելով:

Ամեն գյուղ ունի իր պատմությունը, իրեն բնորոշ գույնը, երանգը …Ես, ամեն օր անցնելով այս երկար ճանապարհը, հասկանում եմ` մենք պիտի պինդ պահենք մեր գյուղերը, թեկուզ` դատարկ տներով, թեկուզ` կողպված դռներով, բայց` պինդ եւ անկողպեք…

Գյուղում ամեն բան իրական է, ճիշտ է: Գյուղն ու գյուղացին են պահում ազգային ավանդույթները, որ հողից է ծնվում եւ հողից սերում… Իսկ գյուղի դպրոցը… Դպրոցը գյուղի հիմնասյունն է, զարկերակը, շունչն ու ոգին: Գյուղը կանգուն է, երբ ունի դպրոց, աշակերտ, սերունդ:

Հայ գյուղը հայ հողն է, գյուղի դպրոցը` սահմանապահը, դպրոցի 5 աշակերտը` գյուղի հարստություն-սերմը, որ պիտի նոր սերմեր տա…

Լիաննա Գեւորգյան

Ձեզ կարող է հետաքրքրել նաև

ԼԾԵՆ. ԻՄ ԿԱՐՈՏՆԵՐԻ ԽԱՉՄԵՐՈՒԿԸ…

Տեղադրվել է - Օգոստոս 3, 2021 0
(Նվիրում եմ Առաքել պապիս եւ հորս` Արամայիս Ամիրյանի վառ հիշատակին) Մանկությունն առանց գյուղի` անգույն է: Մանկությունն առանց տատ ու պապի`…

ԴԱՐԲԱՍԻ ԲԱՐԲԱՌԸ` ԻՐ ՈՂՋ ՀՄԱՅՔՈՎ…

Տեղադրվել է - Մարտ 6, 2024 0
ԱՇԿՏ ՏՈՒՍ ԿՅԱ, ԱՆՄԸՏ ՏՈՒՍ ՉԿՅԱ… Պարիօր ծեզ։ Հո՞ւնց էք։ Մետերնիտա կա՞մ մեր էն պաժառին պատմությունը, վեր փշերը վառիլից սաղ…

Ուսուցիչ լինելը նրա կոչումն է…

Տեղադրվել է - Փետրվար 12, 2024 0
Ծնողները երեխային տալիս են մարմին, իսկ ուսուցիչը՝ հոգի, բարի կամք ու բարձրագույն իդեալներ։ Արևի տակ չկա ավելի բարձր ու վեհ…

Leave a comment

Ձեր էլ. Փոստի հասցեն չի հրապարակվի:

*

code